Izmenom člana 4. Zakona propisano je da se kreditnim poslovima sa inostranstvom smatraju:
- izvoz i uvoz robe ili usluge koji nisu naplaćeni, odnosno plaćeni u roku dužem od godinu dana od dana izvršenog izvoza ili uvoza, kao i
- unapred naplaćena, odnosno plaćena roba ili usluga koja nije izvezena, odnosno uvezena u roku dužem od godinu dana od dana izvršene naplate, odnosno plaćanja.

Izmenom člana 4. Zakona propisano je da se kreditnim poslovima sa inostranstvom smatraju:
- izvoz i uvoz robe ili usluge koji nisu naplaćeni, odnosno plaćeni u roku dužem od godinu dana od dana izvršenog izvoza ili uvoza, kao i
- unapred naplaćena, odnosno plaćena roba ili usluga koja nije izvezena, odnosno uvezena u roku dužem od godinu dana od dana izvršene naplate, odnosno plaćanja.

Bitne izmene jesu da je ukinuta obaveza unosa sredstava plaćanja, kod poslova izvoza robe i usluga, odnosno obaveza uvoza unapred plaćene robe ili usluge, kod uvoznih poslova, kao i da je umesto ranije propisanog roka do 180 dana, sada propisan duži rok, odnosno rok od godinu dana, nakon čega se poslovi izvoza i uvoza robe ili usluga smatraju kreditnim poslovima sa inostranstvom, te rezidenti imaju obavezu evidentiranja istih, shodno podzakonskom aktu NBS.

Obaveza evidentiranja kreditnih poslova odnosi se na:
• poslove izvoza robe ili usluge koji nisu naplaćeni u roku dužem od godinu dana od dana izvršenog izvoza,
• unapred naplaćenu robu ili usluge koji nisu izvezeni u roku dužem od godinu dana od dana izvršene naplate;
• poslove uvoza robe ili usluge koji nisu plaćeni u roku dužem od godinu dana od dana izvršenog uvoza,
• unapred plaćenu robu ili usluge koji nisu uvezeni u roku dužem od godinu dana od dana izvršenog plaćanja.

S obzirom na to da je, kao posledica ukidanja obaveze unosa sredstava plaćanja, odnosno uvoza unapred plaćene robe proširen broj slučajeva u kojima rezidenti imaju obavezu evidentiranja kreditnih poslova kod NBS, ukazuje se na određena pitanja koja se mogu pojaviti u primeni ovih odredbi.